دانشمند معروف اهل سنت حاكم نيشابورى همين سخن را منتها با تعبير ديگرى آورده است : لمبارزة على بن ابى طالب لعمرو بن عبد ود يوم الخندق افضل من اعمال امتى الى يوم القيامة ( 1 ) . فلسفه اين سخن پيدا است چرا كه در آن روز اسلام و قرآن ظاهرا بر لب پرتگاه قرار گرفته بود ، و بحرانىترين لحظات خود را مىپيمود ، كسى كه با فداكارى خود بيشترين فداكارى را بعد از پيامبر ص در اين ميدان نشان داد ، اسلام را از خطر حفظ كرد و تداوم آن را تا روز قيامت تضمين نمود و اسلام از بركت فداكارى او ريشه گرفت و شاخ و برگ بر سر جهانيان گسترد ، بنا بر اين عبادت همگان مرهون او است . بعضى نوشته‌اند كه مشركان كسى را خدمت پيامبر فرستادند تا جنازه « عمرو » را به ده هزار درهم خريدارى كند ( شايد تصور مىكردند مسلمانان با بدن عمرو همان خواهند كرد كه سنگدلان در جنگ احد با پيكر حمزه كردند ) پيامبر ص فرمود جنازه او براى شما ، ما هرگز بهايى در برابر مردگان نخواهيم گرفت ! اين نكته نيز قابل توجه است كه وقتى خواهر عمرو بر كنار كشته برادر رسيد و زره گرانقيمت او را ديد كه على ع از تن او بيرون نياورده است گفت : ما قتله الا كفو كريم : « من اعتراف مىكنم كه هماورد و كشنده او مرد بزرگوارى بوده است » ! ( 2 ) .

--> ( 1 ) مستدرك حاكم جلد 3 صفحه 32 . ( 2 ) در اين بخش از كتابهاى « احقاق الحق » جلد 6 ، « بحار الانوار » جلد 20 « تفسير الميزان » جلد 16 « حبيب السير جلد اول » و « فروغ ابديت » جلد دوم استفاده شده است .